«Εγώ είμαι…»: Όταν τα ονόματά μας λάμπουν!

«Εγώ είμαι…» – εικαστικά-δημιουργία-χαρακτική-γραφή-δεξιότητες

Συμπράττουν, γράφουν και προτείνουν οι:

Ανέζα Κολόμβου – Γιούλη Πανακάκη

Όταν τα ονόματά μας λάμπουν!

Να το πάλι το όνομά μας! Το όνομα αυτό που από την ημέρα γέννησής μας, μας κουβαλάει και το κουβαλάμε, όπου κι αν πάμε. Το γράψαμε, το συνθέσαμε, γιατί να μην το χαράξουμε κιόλας; Έτσι, συμβαίνει, εξάλλου, με κάθε σημαντικό πρόσωπο ή γεγονός της ζωής μας. Και επειδή είναι αδιαμφισβήτητο το πόσο σημαντικοί είμαστε εμείς οι ίδιοι στη ζωή μας κατασκευάσαμε τις δικές μας ταυτότητες – πλακέτες- ταμπέλες – κάδρα – πινακίδες ή όπως αλλιώς θέλετε πείτε το.

Δεν είχαμε χρυσό, ούτε λευκόχρυσο, ούτε άλλο πολύτιμο μέταλλο…
Είχαμε όμως το γνωστό σε όλους αλουμινόχαρτο.

Ένα κομμάτι χαρτόνι περασμένο με ένα παχύ στρώμα ατλακόλ και από πάνω ένα μεγαλύτερο κομμάτι αλουμινόχαρτο.

Με το πίσω μέρος ενός μολυβιού, γράψαμε το όνομά μας.

Βάλαμε και λίγο χρώμα…

κι άλλο λίγο…

και χρυσόσκονες… για να «μπιχλιμπιδίζει»!

Γιατί ως γνωστόν μας αρέσουν τα…μπιχλιμπίδια.

Τσαλακώσαμε και τα ασημένια μας περισσεύματα γύρω, γύρω…

και εκεί η «ταυτότητα» της τάξης μας τελείωσε!

Πηγή elniplex

Ένα απλό μενταγιόν, ένα μήνυμα αγάπης

Γράφει η Ανέζα Κολόμβου

3 κύκλοι, 3 μεγέθη, 3 γενιές…

Γιαγιά, μητέρα και κόρη

συναντιούνται και ενώνονται η μια μέσα στην άλλη

με ισχυρό δεσμό αγάπης.

Καπάκι από κουτί παπουτσιών, λαδοπαστέλ, αλουμινόχαρτο, ψαλίδι και ατλακόλ είναι τα υλικά που χρειαζόμαστε.

Σχεδιάζουμε 3 κύκλους σε διαφορετικά μεγέθη πάνω στο χαρτόνι και τα ζωγραφίζουμε με λαδοπαστέλ. Τα κόβουμε και τα περνάμε με ατλακόλ και στις δύο πλευρές. Καλύπτουμε την πίσω πλευρά με αλουμινόχαρτο και γράφουμε με ανεξίτηλο μαρκαδοράκι το μήνυμά μας.


Πολύ απλή και εύκολη κατασκευή, που μπορεί να γίνει εξολοκλήρου από τα παιδιά.

Πηγή elniplex