Όταν η ελιά γίνεται κηρομπογιά και δαχτυλομπογιά (μέρος α’)

Η ελιά και ο καρπός της.
Πόσα πολλά μπορείς να πεις και να κάνεις αλήθεια;
Μέσα σε όλα ζωγραφίσαμε. Όχι όμως όπως κάνουμε κάθε φορά. Δεν πήραμε τους μαρκαδόρους μας, ούτε τις δαχτυλομπογές μας. Κάναμε κάτι πιο «εναλλακτικό». Είπαμε να δοκιμάσουμε και να πειραματιστούμε με τον ίδιο τον καρπό. Αυτόν τον καρπό που μας δίνει τόσα πολλά και αφήνει και …. λεκέδες.

Δώσαμε τις φόρμες που θέλουμε

χρησιμοποιώντας το ζουμί της ελιάς σαν δαχτυλομπογιά,

και πατώντας τον ίδιο τον καρπό της ελιάς σαν κηρομπογιά.

Πολλά παιδιά έκαναν με την ελιά κυρίως το περίγραμμα των σχεδίων τους, ενώ κάποια άλλα τη χρησιμοποίησαν και για γέμισμα. Κάποια κόλλησαν τον εναπομείναντα καρπό για να συμβολίσουν κάτι άλλο.

Διαβάστε τι έγινε στη συνέχεια εδώ

Πηγή elniplex

Ελαιόδεντρα στην τάξη (κατασκευή ελιάς)

Δύο διαφορετικές τάξεις αποφάσισαν να κάνουν την ίδια κατασκευή.
Μάζεψαν τα ίδια υλικά (κόλλες, ψαλίδια, ρολά από χαρτιά, χαρτιά κάνσον, πλαστελίνη, τέμπερες, αλουμινόχαρτο, οδοντογλυφίδες…) και άρχισαν να δημιουργούν.
Κάθε τάξη διαφοροποιήθηκε σε ένα σημείο: η μία κόλλησε οδοντογλυφίδες για τα κλαδιά και η άλλη πέρασε το «φύλλωμα» του δέντρου με τέμπερα χρησιμοποιώντας, αντί για πινέλο, βαμβάκι τυλιγμένο σε τούλι.

Το αποτέλεσμα ολόιδιο;
Μάλλον όχι… Άλλωστε κάθε δέντρο ήταν διαφορετικό και μοναδικό.

Από τη Γιούλη Πανακάκη και την Ανέζα Κολόμβου

Πηγή elniplex